Hoe Frikadeller

[Paleo] Frikadella.http://www.livingintheiceage.co.uk/2013/11/texmex-frikadeller-fun-with-fusion.html

Hoe Frikadeller

1/2 pond gemalen rundvlees
1/2 pond gemalen varkensvlees
1/4 kopje melk, of indien nodig
1/4 kopje fijn geraspte ui
1 ei
1/4 kopje paneermeel of wanneer nodig
1/4 kopje bloem
1/4 kopje want water
zout en peper naar smaak
1/4 kopje margarine

meng de kalfs- en varkensvlees samen in een kom en roer de melk, ui en ei. Meng het broodkruim in het vlees. Bestrooi met de bloem en kneed goed te mengen. Roer de want water, breng op smaak met zout en peper en meng goed. Het mengsel moet zeer vochtig, maar niet druppelen.
Koel het mengsel gedurende 15 tot 30 minuten in de koelkast om de gehaktballetjes makkelijker te vormen.
Verhit de margarine in een grote koekenpan op matig vuur.
Om vorm gehaktballetjes, luchthapper ongeveer 2 1/2 eetlepel mengsel met een grote lepel en vorm het mengsel in een licht afgeplat, ovale gehaktbal, ongeveer de grootte van een klein ei. Plaats de gehaktballetjes in de verwarmde koekenpan en bak gedurende ongeveer 15 minuten per zijde, totdat de gehaktballen zijn goed bruin is en geen roze in het centrum.

Cuisinart CRC-400 4-kops rijstkoker

41YPWPBRRNL._SY300_gezond koken en moderne design meld in deze rijstkoker van Cuisinart. Een kleinere versie van de 8-kops fornuis, deze heeft ook een knappe geborsteld roestvrij staal exterieur, een vierkante vorm met afgeronde hoeken, verchroomde handgrepen en een glazen deksel met een roestvrijstalen rim, chrome knop en de stoomuitlaat gat. Binnenin vindt u een hoge kwaliteit roestvrij staal stoommand en een nonstick cooking kom dat produceert 4 tot 7 kopjes rijst. Het fornuis ook Stoomt groenten en dunne stukken vlees, waardoor een complete, vetvrije maaltijd met weinig inspanning. Naast diverse soorten rijst, het fornuis kookt couscous, polenta, havermout, gekookte eieren, garnalen en nog veel meer. Een meegeleverde boekje presenteert heerlijke recepten voor zulke verrukkelijke maaltijden zoals romige Parmezaanse kaas Risotto met asperges en Teriyaki gestoomde kip met Cranberry wilde rijst.
Cuisinart biedt dit luxe rijstkoker extra panache met een koord trekt en vervolgens schuift voor opslag. Eén hendel is alles wat nodig is om de machine in. Twee verschillende gekleurde LED-lampjes branden, één tijdens het kookproces fase en de andere als de machine automatisch over naar warm wanneer het koken gebeurt. Meegeleverd met de machine een fraaie kunststof peddel voor het roeren en serveren en een maatbeker van kunststof speciaal voor rijst. Alle door de eenheid waarvan de afneembare onderdelen zijn vaatwasmachinebestendig. Het fornuis maatregelen 7-3/4 op 7-3/4 bij 9 cm en wordt gedekt door een garantie van drie jaar. –Ann Bieri

Product Details

4-kops Cuisinart rijstkoker stoomt rijst, vlees en groenten
Square moderne vorm afgewerkt in geborsteld roestvrij staal
roestvrij staal stoommand; glazen deksel; paddle en maatbeker
schakelt automatisch over naar warm wanneer het koken gebeurt; intrekbaar snoer opslagmaatregelen
7-3/4 op 7-3/4 bij 9 inches; alle verwijderbare onderdelen vaatwasmachinebestendig; 3 jaar garantie

Andere Snelkookpan & Rijstkoker Reviews

Recensies van klanten

Love my rijstkoker!

Review Date: September 6, 2004
Reviewer: K. Beck, Indiana
deze rijstkoker is een geweldige aanwinst voor elke keuken. Ik hou van de stoomkoker basket toevoeging waardoor ik kook extra etenswaren tegelijk met mijn rijst. De stomer mand is geweldig voor hard en zacht gekookte eieren. Wanneer u dit fornuis, zorg dat je met de aanwijzingen op de rijst zelf, en dus niet door de instructies in de handleiding (rijst met water verhouding). Ook de rijst heeft een neiging tot uitbarsting gekomen. Ik gewoonlijk doe een beetje boter in met de rijst om te voorkomen dat dit gebeurt. Ik ben erg blij met mijn aankoop en sterk aanbevelen.
compact, functioneel, *en* stijlvol!

Review Date: September 30, 2004
Reviewer: Sandy M. PAE, NYC, NY
heb ik onlangs aangeschaft deze rijstkoker voor mijn kleine keuken. De compacte kubieke vorm neemt weinig ruimte op uw counter en als extra plus, het geborstelde metalen look is zeer aantrekkelijk. Hoewel het lichaam van de kookplaat zelf wordt een beetje warm, de rand van de pot en het deksel zeer warm, als de vloeistof uit het koken eten koken en komen uit op de naden, wat goed is omdat de pot en deksel zijn gemakkelijk schoon te maken… maar ik zou het niet aanraden dit product als u kinderen hebt, of als u geen plek om buiten het kind bereiken. De kookplaat wordt ook geleverd met een beetje receptenboek en sommige rijst-/water verhouding voor verschillende soorten rijst, die zeer nuttig zijn bij het koken van een nieuw soort rijst en een stoommand voor voedingsmiddelen, die bovenop de kleine pot en stoomt groenten (esp. terwijl rijst koken!) echt goed.
Snelle en eenvoudige maaltijden voor één!

Review Date: October 9, 2005
Reviewer: S. Lamont, Seattle, WA
I love my Cuisinart 4-kops rijstkoker! Het is precies de juiste maat voor één kok of voor een paar. Ik heb bruine en wilde rijst met goede resultaten en gestoomde broccoli en tofu in de stoomkoker winkelmandje tegelijk voor een snelle, eenvoudige maaltijd. Het is ook geweldig om havermout in de ochtenden zonder roeren of verbranden. Zo leuk om buiten te ontbijten wachten als je uit de douche! De non-stick cooking oppervlak maakt voor eenvoudige reiniging.

Tip: Als u de binnenkant van de kookpot met een beetje nonstick cooking spray, zul je geen moeite met koolstofhoudend materiaal.
yum

Review Date: Juli 22, 2006
Reviewer: Pebblepuppy, Missouri
probeerde ik een rijstkoker eerste (Aroma merk). Zij heeft nagelaten om zelfs fatsoenlijke rijst. Ik vond dit een koop en pakte het na de goede recensies had ik hier lezen. (2009 – werkt nog en ziet er geweldig uit!) True, moet u een verlicht

18 Veiligheidsvoorschriften die maken dat de keuken een veilige verblijfplaats voor uw Little Chef

images (39)De dag realiseer je je dat je een beetje kok in uw woning is een dag waard gevierd. Het is als je helemaal gelukkig en trots. Maar tegelijkertijd, een gedachte ook kruisjes your mind – your little chef gaat heel keuken apparatuur en niet allemaal zijn ze veilig voor hem.

Bovendien, de keuken is op zichzelf al een zeer gevaarlijke plaats met elektrische aansluitingen, kasten; water….De lijst is eindeloos. En ja, er zijn een aantal regels die u moet leren uw kind voordat hij voet zet in de keuken.

Regels variëren al naar gelang de keuken infrastructuur en de gadgets gebruikt. Er zijn echter een aantal regels die voor elke keuken en u moet ervoor zorgen dat uw kind zich aan.

veiligheidsvoorschriften vóór het koken dat ieder kind Chef zou kennen en volgen: het

wassen van de handen grondig met water en zeep
koppelverkoop terug haar (indien lang) zodat het haar niet in het eten of ontbranden
draagt een schort om te voorkomen dat de kleren van vervuild het
dragen van korte mouwen kleren of het oprollen van de mouwen om ze vuil
lezing het recept zorgvuldig…en niet aarzelen om hulp te vragen wanneer nodig
sluiten de kastdeuren zodra de gewenste dingen zijn geweest om te voorkomen dat verwondingen met de open kastdeuren
organiseren van alle apparatuur en ingrediënten voor het begin van het kookproces

Veiligheidsvoorschriften tijdens het koken dat Geen Little Chef moet negeren:

geen haast – haast leidt altijd tot een puinhoop
die de messen slechts door het handvat ongeacht
met pannenlappen of volwassen helpen bij het verwijderen van hete potten en pannen van het vuur
en zorg ervoor dat er geen vloeistoffen door vasthouden aan de handgrepen van de potten en pannen roeren het eten
houden papieren handdoeken of sierpotten afstand van de kookplaat – anders kunnen ze ontbranden
waardoor de pan handgrepen weg zodat ze niet in de weg staan roeren het eten of het toevoegen van de ingrediënten
met behulp van een timer – vooral tijdens het bakken
waarin volwassenen om toezicht te houden bij gebruik van elektrische gadgets
Veiligheidsvoorschriften na koken dat iedere Aspirant-Kok moet volgen:

Reinigen van het morsen van vloeistoffen en de rotzooi moeten
waarborgen dat alle kachels en branders worden uitgeschakeld,
maar de één gouden regel dat elke Little Chef is:

de volwassenen onmiddellijk als ze kwaad op geen enkele manier
als ouders, kunt u ook zorgen voor de veiligheid van uw kinderen met kind-proof keukenuitrusting.

Wanneer uw kind weet dat de keuken is een veilige plek voor hem, hij zal meer gemotiveerd en enthousiast om te werken aan zijn nieuwe recepten. En ook u zult hebben de gemoedsrust dat de keuken is een veilige plaats voor uw little chef.

Laat uw kind kok zijn hart!

U kunt rustig achteroverleunen en genieten!

Er is echter geen kwaad op hem zo nu en dan.

Tom maakt wilde zeebaars

Enige weken terug zag ik in het televisieprogramma Zembla een reportage over de supertrawlers van de Katwijkse visrederij Parlevliet & Van der Plas en ik ben er eerlijk gezegd nog steeds beroerd van.

Niet alleen vissen die gigantische schepen in rap tempo onze zeeën leeg, uit de uitzending bleek ook nog eens dat ze bij Parlevliet & Van der Plas een dubbele boekhouding voeren en veel meer schijnen te vangen dan is toegestaan, om vervolgens alle ondermaatse vis, die overigens prima de consumeren is, dood weer over boord te gooien. Dat gaat om miljoenen vissen per keer. De heren Parlevliet & Van der Plas zijn volgens Quote beiden privé goed voor 140 miljoen euro, en het interesseert ze kennelijk geen zier of er straks überhaupt nog vissen zijn.

Koop dus nooit vis waarvan je niet zeker weet of hij wel duurzaam is gevangen! Dat weet je wel zeker bijvoorbeeld elke zaterdag bij de Goede Visserskraam op de Noordermarkt. Of je vraagt de visboer naar vis gevangen onder het MSC-keurmerk. En duurzaam heet trouwens ook alle kweekvis; hoewel je je kunt afvragen hoe het met het dierenwelzijn in die industrie is gesteld.
Zeebaars kun je in elk geval gekweekt en wild (lijngevangen) kopen en ik prefereer die laatste variant, hoewel je dan wel rekening hebt te houden met het seizoen, dat van eind april tot november loopt. Hij is een stuk duurder, maar je hebt in elk geval een eerlijk product. En zo vaak eet ik nu ook weer niet lijngevangen zeebaars. Ik ontschub, strip en fileer hem het liefst zelf, maar ook de visboer doet dat graag voor je. Want die schubben in je keuken vind je vaak daags daarna nog terug.

Wilde zeebaars
(voor vier personen)

1 wilde zeebaars (ca 1 kg) of 4 schoongemaakte filets van ca 150 g. flinke scheut sake (Junmai-kwaliteit), 50 g gesmolten boter, 2 sjalotten, 2 el soja-olie, scheut lichte sojasaus, 1 paksoi, 1/2 duimlengte gember, fijngesneden, 4 tenen knoflook, in snippers, versgemalen witte peper, zeezout. Extra: kwastje

Spoel de filets onder koudstromend water schoon, en dep goed droog met keukenpapier. Bestrooi met peper en zout, en kwast er wat gesmolten boter over, dan drogen ze niet uit.
Was de paksoi en snij in grove stukken. Fruit in een koekenpan op matig vuur de sjalotjes glazig in wat sojaolie en zet het vuur lager. Doe de paksoi en de gember erbij, verhit ongeveer 1 minuut. Voeg de sojasaus toe en peper en zout naar smaak. Bak in een andere pan met anti-aanbaklaag in weinig soja-olie op hoog vuur de filets op de huid. Zet, zodra de huid krokant is, het vuur lager, en laat de vis langzaam verder garen. (Niet te lang, hij moet nog sappig zijn). Voeg de knoflook toe en fruit een minuut mee. Blus af met sake. Leg wat paksoi op een bord, daarop de zeekbaarsfilet met de huid naar boven, en bedruip met de saus van knoflook en sake.

Tom maakt uiensoep

Uiensoep, niet te versmaden en heerlijk om zelf te maken. Maar geef de uien wel de tijd.

De meeste recepten voor uiensoep – en dat zijn er in mijn kookboekenkast heel wat – geven een stooftijd aan van tussen de twintig en dertig minuten; dan zouden de uien zacht en goudbruin moeten zijn. Ik weet niet wie hier elkaar telkens overschrijft, maar probeer het maar eens: dat proces vergt minstens enige uren. Ui bevat veel natuurlijke suikers, en als je maar lang genoeg wacht en geduld hebt, karamelliseren die op laag vuur van zelf. Ooit trapte ik zelf in die receptenval – nota bene toen ik een keer thuis kookte voor gastronomisch grootmeester Johannes van Dam. Hij proefde mijn soep en vroeg: “Wat heb je met die uienen gedaan? “Gekaramelliseerd,” zei ik dapper. “Daar is niks van te merken,” bromde hij. “Hoe lang dan,” vroeg hij weer. “Toch zeker een half uur,” riep ik, opeens veel minder zeker.
Er ging tijdens die lunch nog meer mis, maar dat zal ik u besparen. Wat een daad van overmoed om aan het begin van je kookcarrière te denken dat je één van Nederlands grootste critici culinair gezien wel eventjes kunt verrassen. Gelukkig zijn fouten er om van te leren; zo werkt het in de professionele keuken ook. Hoe harder je op je bek gaat, hoe sneller je leert.
Op zich is het maken van uiensoep niet moeilijk en ook niet veel werk, je hebt alleen flink wat tijd nodig. Voor thuiswerkers zoals ik simpeler dan voor mensen met een vaste baan; ik zet mijn uien op rond het middaguur en laat ze rustig uren staan. Af en toe roeren, eventueel een beetje water toevoegen als het proces te snel gaat. Want hoe langzamer, hoe mooier het resultaat. Volgens Johannes heb je, als je het goed doet, niet eens bouillon nodig, de uien geven zelf al een schitterende zoete smaak af. Geweldig ook is bijgaande Spaanse combinatie met amandel, saffraan en sherry.

Spaanse uiensoep met saffraan
(voor 4 porties)

3 grote witte uien, in dunne halve maantjes gesneden, 50 g boter, 1 teentje knoflook, fijngehakt, plukje saffraan, flinke scheut droge sherry, 75 g geschaafde amandelen, geroosterd, waarvan 50 g fijngemalen, 1 liter groentebouillon, zout, witte peter, handje gehakte peterselie.

Verhit een koekenpan op het laagste pitje, laat de boter zachtjes smelten en doe de uien erbij. Laat uren staan, roer af en toe om, tot de uien vanzelf gelijkmatig donker worden, eerder donkerbruin dan goudbruin. Voeg de fijngemalen amandelen, saffraan en knoflook toe en bak zachtjes al roerend nog drie minuten mee. Verwarm in een pan de bouillon en schenk de sherry erbij. Voeg het uienmengsel toe, breng aan de kook en laat vijf minuten zachtjes pruttelen. Pureer de soep met een staafmixer of in de keukenmachine tot hij geheel glad is. Giet hem over in een schone pan en verwarm opnieuw, maar laat niet meer koken. Breng op smaak met peper en eventueel nog wat zout. Serveer in kommen met gehakte peterselie en geschaafde amandelen en zet ze desgewenst met een oud stokbroodje met Gruyère nog even onder de grill.

Julian Barnes: wijsneus in de keuken

Ik lees momenteel het alleraardigste Wijsneus in de keuken, van de Engelse schrijver Julian Barnes, onlangs vertaald, maar al geschreven in 2003. Het is geen kook- en receptenboek, maar een humoristisch verslag van Barnes jarenlange zoektocht naar gastronomische precisie en culinaire verrukking.

 

De perfecte troost voor iedereen die ooit uit frustratie een kookboek door het keukenraam wilde smijten. “Want waarom zou een kookboek minder precies zijn dan een chirurgisch handboek,” schrijft Barnes, die graag naar de letter leest en kookt. “Of misschien lijken sommige wel op kookboeken: ‘Doe een scheut verdovingsmiddel in de slang, hak een homp van de patiënt af, kijk hoe het bloed wegsijpelt, neem een biertje met vrienden, naai het gat dicht…’ Waarom zou een woord in een recept minder belangrijk zijn dan een woord in een roman?” Hoe groot is precies een ‘klontje’ en is een ‘scheutje’ meer of minder dan een ‘druppeltje’? Of hoe groot is precies een ‘middelgrote ui’? “Voor receptenschrijvers zijn er uien in drie maten: ‘klein’, ‘middelgroot’ en ‘groot’, terwijl de uien in je boodschappentas variëren van het formaat van een sjalotje tot dat van een curlingsteen.”
Ik herken veel van zijn bezwaren, wat betreft onnauwkeurigheden en domme fouten in recepten, en moest soms onbedaarlijk lachen. Keukenwijsneus Barnes, zelf fervent hobbykok, is van de receptenpolitie; hij wil alles tot in de puntjes weten, en belt zelfs met een kookboekenschrijfster, zonder wijzer te worden, als hij een fout in haar recept ontdekt. Die betweterigheid komt zijn eigen kookkunsten lang niet altijd ten goede. Wel uiterst vermakelijk en met zelfspot geschreven, vol praktische tips (‘Koop nooit een sapboek als u geen sapcentrifuge hebt’) voor onzekere thuiskoks. Die zouden er, aldus Barnes, goed aan doen, bij hoogoplopende spanning in de keuken, duidelijk een bordje in het zicht te plaatsen: DIT IS GEEN RESTAURANT.

Tomates à la crème
(voor 1 persoon)

6 tomaten, klont roomboter, 75 ml slagroom, beetje suiker, zout, versgemalen peper.

Barnes geeft bijvoorbeeld dit ‘onnauwkeurige’ recept van de Franse voedingswetenschapper Edouard de Pomiane (1875-1964). Het recept leerde hij van zijn Poolse moeder en smaakte volgens de beroemde Engelse kookboekenschrijfster Elizabeth David (1913-1992) zo verrassend anders dan elk ander tomatengerecht dat elke restaurateur die het op de kaart zou zetten er in no time een vermelding mee verdiende in de reisgids: snij de tomaten doormidden, smelt een klont boter, leg de helften ondersteboven in een koekenpan, prik de ronde bovenkanten in, draai ze weer om (om het sap eruit te laten lopen), voeg slagroom toe, meng alles door elkaar, laat de hele boel pruttelen en dien het op. Barnes weet niet hoeveel ‘een klont boter’ is en mist de aangegeven gasstand en kooktijd. Ook kan hij, immers in februari, geen goeie tomaten vinden. Zelf voegt hij maar een beetje zout, peper en suiker toe, in de hoop het recept daarmee niet te verknallen. “En,” schrijft hij, “het resultaat was ongelooflijk lekker. De bereidingswijze had een half dozijn vruchten die eruit zagen alsof ze lang geleden hun smaak waren kwijtgeraakt veranderd in een verrukkelijk gerecht.”